Ontstaan van de stichting

Iedereen die in Nederland woont, heeft recht op gelijke behandeling. Artikel 1 van onze grondwet bepaalt dat 'Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politiek, gezindheid, ras, geslacht of welke grond dan ook, is niet toegestaan.'
Toch worden sommige mensen nog steeds anders behandeld vanwege leeftijd, huidskleur, geslacht, handicap, geloof, seksuele voorkeur of op welke grond dan ook. Een kwart van de inwoners van Nederland ervaart discriminatie.

De afgelopen jaren is er een steeds duidelijkere scheiding merkbaar in de Nederlandse maatschappij waarbij de tegenstellingen steeds groter lijken te worden. De tolerantie over wat er wel en niet (gezegd) kan (worden) staat steeds meer ter discussie. Een recent voorbeeld daarvan is de ongekend heftige "Zwarte Pieten" discussie waarbij het niet alleen gaat of dit typisch Nederlandse stukje cultuur door mensen wel of niet als racistisch en kwetsend kan worden opgevat maar waarbij de echte tegenstellingen - vooral online - naarmate de discussie vorderde steeds duidelijker en harder van aard zijn geworden.

De online 'acceptatie' van racistische ideeën en opmerkingen blijkt ook uit onderzoek van stichting Magenta, Meldpunt Discriminatie Internet (MDI). Antisemitisme is met 250 gemelde uitingen opnieuw de grootste categorie van discriminatie op het Nederlandse deel van het internet, gezien de kleine omvang van de Nederlandse Joodse gemeenschap een opmerkelijk feit.
Op de tweede plaats met 222 uitingen staat discriminatie van Moslims, deze categorie staat al jaren in de top 3. Op de derde plaats met 193 uitingen staat discriminatie tegen mensen van Surinaamse, Antilliaanse en Afrikaanse afkomst.

Er is daarbij een aanhoudende stijging van discriminatie waar te nemen op sociale media (Twitter, Facebook, YouTube) en mainstream websites. Waar discriminatie was vroeger voorbehouden aan illustere statische websites en extreem rechtse fora als Stormfront, is discriminatie tegenwoordig steeds meer en meer te vinden op gewone 'mainstream' websites. Deze trend van 'normalisering' van discriminatie is de laatste jaren steeds duidelijker zichtbaar en zal waarschijnlijk in de toekomst alleen nog maar toenemen.

De initiatiefnemers van stichting geef Racisme de Rode Kaart willen deze trend doorbreken en de acceptatie van elkaars verschillen vergroten. Helaas zijn de spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen steeds zichtbaarder in de maatschappij, op scholen en op sportvelden. De initiatiefnemers geloven dat de inzet van voetbalclubs en bekende voetballers en sporters als rolmodellen voor jong en oud het ideale middel kan zijn om diverse onderwerpen bespreekbaar te maken en mensen te laten nadenken over hun eigen gedrag

Bewezen concept




De boodschap en methodiek van Geef Racisme de Rode Kaart is al enige jaren een succes in de landen om ons heen. In Engeland, Wales, Schotland, Ierland, Noorwegen, Finland, Zweden, Italië en Duitsland zijn al sinds 2001 organisaties die de activiteiten en projecten met veel succes uitvoeren. Geef Racisme de Rode Kaart Nederland heeft vanaf het begin de samenwerking gezocht met deze organisaties en wordt door de organisaties uit Engeland en Ierland ondersteund bij het opzetten van de activiteiten in Nederland.

Geef Racisme de Rode Kaart is uitermate geschikt om de waarde van sport voor de samenleving aan te tonen. De activiteiten van Geef racisme de Rode Kaart bestaan o.a. uit projecten op scholen en amateurverenigingen waarbij in het primair onderwijs en voortgezet onderwijs gastlessen worden gegeven over racisme en discriminatie en via posters, flyers, DVD's en social media diverse bewustzijn campagnes worden gevoerd. Vanwege de verbroederende kracht van voetbal en de voorbeeldfunctie die professionele spelers en clubs hebben zetten zij zich in om spanningen tussen bepaalde bevolkingsgroepen te doorbreken.